ما اميران سخنيم ، سخن در ما ريشه دارد و شاخه هايش بر سر ما سايه افكنده . بدانيد ، خدايتان رحمت كناد ، شما در زمانى هستيد كه حقگويان در آن اندكاند و زبانها در گفتن راست ناتوان و جويندگان حق بىمقدارند . مردم اين زمان به نافرمانى از خدا كمر بسته‌اند [ و اهل سازش و مماشات در كارهاى خلافاند ] . جوانانشان بدخويند و پيرانشان گنهكارند و عالمانشان منافقاند و قاريانشان سودجوى و چاپلوساند . خردان بزرگان را ارج نمىنهند و توانگران بينوايان را يارى نمىرسانند . 225 سخنى از آن حضرت ( ع ) ذعلب يمانى از احمد بن قتيبه از عبد الله بن يزيد از مالك بن دحيه روايت مىكند كه گفت : ما نزد امير المؤمنين ( ع ) بوديم . در آنجا از اختلاف مردم سخن رفت و آن حضرت فرمود : سرشت و طينت مردم است كه آنها را از هم جدا مىكند . زيرا از قطعه زمينى به وجود آمده‌اند كه شور يا شيرين يا سخت يا نرم بوده است . پس بر حسب نزديك بودن زمينشان به يكديگر نزديكاند و بر حسب اختلاف زمينهاشان از يكديگر متفاوت . نيكو منظرى است كمخرد ، بلندبالايى است ، كوتاه همت ، نيكوكردارى است زشت روى ، كوتاه قامتى است دورانديش ، نيكو سرشتى است كه خود را به راه بد افكنده . سرگشته دل است و پراكنده ذهن ، گشاده زبان است و بينا درون .